Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς!

 

Σαλαμίνα,  16/7/2026

Αριθ. Πρ.: 69

Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς! 

Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες! 

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

 

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη  να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού,  όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

Ø  Να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του 20χρονου και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ø  Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ, ΕΒΠ και όλου του αναγκαίου προσωπικού σε όλες τις δομές της Ειδικής Αγωγής.

Ø  Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Ειδική Αγωγή για όλους, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.

Ø  Έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση και παρέμβαση για κάθε παιδί, με πλήρως στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες.

Ø  Ουσιαστική στήριξη των οικογενειών με ολοκληρωμένες κοινωνικές, επιστημονικές και οικονομικές παροχές.

Ø  Σύγχρονα, ασφαλή και επαρκώς στελεχωμένα σχολεία και δομές που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.

Ø  Καμία οικογένεια μόνη της. Καμία ανοχή στον στιγματισμό, στην εγκατάλειψη και στην καταστολή.

 

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Σαλαμίνα, 16/7/2026 

Αριθ. Πρ.: 68  

Κάτω τα χέρια από τις συναδέλφισσές μας!

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Η απεργία δεν διώκεται, νικά! 

 

Και μες στο κατακαλόκαιρο συνεχίζεται η εκστρατεία τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών! Το Υπουργείο Παιδείας με την κυβέρνηση της Ν.Δ. συνεχίζουν  την επίθεση με  τις πειθαρχικές διώξεις σε βάρος αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών που υπερασπίζονται το συνταγματικά κατοχυρωμένο εργατικό δικαίωμα στην απεργία. 

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σαλαμίνας στηρίζει τις  συναδέλφισσες, μέλη του ΣΕΠΕ Μεσσηνίας που κλήθηκαν σε ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026, για το υποτιθέμενο πειθαρχικό αδίκημα της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση, τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί απεργούσαν υλοποιώντας αποφάσεις της ολομέλειας προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης ΓΣ ΔΟΕ και της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ  και η απεργία ήταν απολύτως νόμιμη.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σαλαμίνας  καταγγέλλει την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική πολιτική των πειθαρχικών διώξεων, τον  εκφοβισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας προκειμένου να κάμψουν το τεράστιο κίνημα ενάντια στην εφαρμογή της αξιολόγησης.  Η κυβέρνηση ΝΔ και το ΥΠΑΙΘΑ αμφισβητούν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία. Κανένας δεν πείθεται πως η  αξιολόγηση στοχεύει στη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Η σημερινή αξιολόγηση  και οι πειθαρχικές διώξεις είναι εργαλείο στην κατεύθυνση περαιτέρω εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της δημόσιας παιδείας και υπονομεύουν τον παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών.

Μια κυβέρνηση, σε συνέχεια των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών προηγούμενων κυβερνήσεων,   βουτηγμένη στα σκάνδαλα, ξεζουμίζει εργαζόμενους και λαό,έχει ξεπουλήσει τα πάντα, συνένοχη σε εγκλήματα που στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές, μας σέρνει σε πολεμικές συγκρούσεις και από καιρό έχει στραφεί λυσσαλέα ενάντια σε κάθε εργατική κατάκτηση και δικαίωμα. Η διάλυση του δημόσιου σχολείου αποτελεί στρατηγικό στόχο για αυτήν.

Σ’ αυτό το ζοφερό τοπίο οι τεράστιες οι συγκεντρώσεις σε όλη την χώρα ενάντια στα πειθαρχικά  εκφράζουν  την αποφασιστικότητα του κλάδου να σταθεί στο πλευρό των εκπαιδευτικών που διώκονται άδικα για τα  νόμιμα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά μας αλλά και την αποφασιστικότητα να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε απέναντι στην εκπαίδευση εμπόρευμα, της ιδιωτικοποίησης, της φτώχειας, της κατηγοριοποίησης, της δεξιότητας, των δεικτών και του φόβου για ένα δημοκρατικό σχολείο ανοιχτό για όλα τα παιδιά.

Μαζί με τις συναδέλφισσες μέχρι την νίκη! Η αλληλεγγύη είναι η δύναμή μας!

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ στη συνάδελφο Μαρία Μαυροκεφαλίδου

Σαλαμίνα, 16/7/2026 

Αριθ. Πρ.: 67 

 

Το ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σαλαμίνας εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και τη στήριξή της στη συνάδελφο, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας, Μαρία Μαυροκεφαλίδου, η οποία καλείται σε απολογία από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ύστερα από δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος της από τη ΔΙ.Π.Ε. Εύβοιας κατά το σχολικό έτος 2021-2022, και τον τότε Διευθυντή Εκπαίδευσης.

Η συνάδελφος διώκεται επειδή πρωτοστάτησε στο σχολείο που υπηρετούσε, για να μην προχωρήσει η συγχώνευση δύο τμημάτων με 36 εγγεγραμμένους μαθητές, για να καλυφθεί το εκπαιδευτικό κενό που υπήρχε στο ένα από τα δύο τμήματα της ΣΤ' τάξης στο σχολείο της, αλλά και για την κάλυψη των κενών που υπήρχαν στα δύο τμήματα ΖΕΠ.

Διώκεται,  ακόμη, επειδή επέλεξε τη συλλογική δράση μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους γονείς των μαθητών, διεκδικώντας την άμεση κάλυψη των κενών και ζητώντας εγγράφως ενημέρωση για τις εντολές της διοίκησης και τη νομιμότητά τους, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.

Αντί η ΔΙ.Π.Ε. και το Υπουργείο Παιδείας να προχωρούν στην κάλυψη των αναγκών του σχολείων και στην ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγουν τη στοχοποίηση και τη δίωξη εκπαιδευτικών που υπερασπίστηκαν το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών. 

Δε θα επιτρέψουμε να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα η υπεράσπιση των μαθητών και η διεκδίκηση των αναγκαίων όρων για την εκπαίδευσή τους. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές του και να αγωνίζεται για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων που υπηρετούν το παιδαγωγικό του έργο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

Να σταματήσει άμεσα η άδικη δίωξη της συναδέλφισσας.

Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς από την 1η Σεπτεμβρίου.

Άμεση κάλυψη κάθε κενού που προκύπτει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, με ανώτατο όριο τους 15 μαθητές στις μικρές τάξεις και τους 20 στις μεγαλύτερες.

 

Πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη

 Σαλαμίνα,  29/6/2026 

Αριθ. Πρ.: 66 

Οι κυβερνητικές θέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αιτία ξεσηκωμού!

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

 

       Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,      

Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή, τις αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί κατακαλόκαιρο, όπως έκαναν όλες οι κυβερνήσεις όταν περνούσαν τα πιο αντιλαϊκά νομοθετήματα, να κάνει στα μουλωχτά το πρώτο βήμα για την αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

 

Σαν τον κλέφτη, η κυβέρνηση νομίζει ότι θα περάσει χωρίς αντιδράσεις τη συνταγματική κατοχύρωση της αντιλαϊκής πολιτικής!

 

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. Βάζουν χέρι και στο άρθρο 79, για να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο. 

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟικές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους. 

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.     

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά  και οργανωμένα!

 

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την «κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο» που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας,με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην ποιότητα υπηρεσιών προς τον λαό.

Η χρόνια υποστελέχωση, η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση, η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε οριακή κατάσταση. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός από την πολιτική που ασκείται. Θα ενταθούν φαινόμενα όπως:

-          Παιδιά που έχουν ανάγκη από σχολικό νοσηλευτή να μην τον έχουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς ή να τον έχουν για τις μισές μέρες, με αποτέλεσμα οι γονείς να αναγκάζονται να παρατάνε τις δουλειές τους για να βρίσκονται τα πρωινά μαζί τους, ώστε να μην κινδυνεύσουν.

-          Τα σχολεία να ξεκινάνε με χιλιάδες κενά και να προσλαμβάνονται αναπληρωτές ακόμα και το Φλεβάρη αφού έχουν χαθεί αμέτρητες ώρες διδασκαλίας

-          Στα νοσοκομεία, το αναγκαίο εξειδικευμένο προσωπικό να μειώνεται συνεχώς και να αντικαθίσταται από συμβασιούχους που μετακινούνται από τμήμα σε τμήμα και από δομή σε δομή, στη λογική «λευκές μπλούζες να υπάρχουν», όπως έλεγαν και στην πανδημία.

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από την αξιολόγηση, με κριτήριο αν προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους όπως π.χ. την επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων και των πανεπιστημίων, την παράδοση υπηρεσιών και ελεγκτικών μηχανισμών σε ιδιώτες, τη λειτουργία του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.

Όσοι αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση που τους υπηρετεί, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Αυτό επιβεβαιώνει ήδη η πείρα μας. Για την κυβέρνηση «ανεπαρκείς» είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται, όσοι διεκδικούν. Είναι οι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται.

Για το κράτος τους, «καλός υπάλληλος» δεν είναι αυτός που παλεύει για ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο ασθενής, ο γονιός, ο φοιτητής. Δεν είναι καν αυτός που πηγαίνει πρώτος στη δουλειά και φεύγει τελευταίος, που διακρίνεται για τη δουλειά και την προσφορά του. «Καλός» θα είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και υλοποιεί αδιαμαρτύρητα την αντιλαϊκή πολιτική.

Τελικά, οι μόνοι που θα έχουν πραγματική μονιμότητα στο Δημόσιο θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι εργολάβοι και τα κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.

Ακόμα και το ποιος αξιολογεί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται πίσω από την αναθεώρηση του άρθρου 103. Σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο που ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν διευθυντικά στελέχη, κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή άνθρωποι που με βάση το σύστημα αξιολόγησης εμφανίζονται ως «αξιολογητές». Αυτοί λοιπόν θα κρίνουν ποιος είναι «άξιος» και ποιος «ανεπαρκής»;

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες μας, για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Η πείρα των αγωνιστικών κινητοποιήσεων του 2019, με αίτημα την άρση της συνταγματικής απαγόρευσης για τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, είναι πολύτιμη. Τότε εκφράστηκε μια μεγάλη συσπείρωση σωματείων, Ομοσπονδιών και Νομαρχιακών Τμημάτων του Δημοσίου, που συνάντησε την άρνηση όλων των κομμάτων που έχουν κυβερνήσει.

Δίνουμε μαζική, μαχητική απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη. 

Απαιτούμε:

•       Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.

•       Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία. 

•       Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».

•       Αυξήσεις 20% στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.

•       Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία. Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.

•       Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.